Flashbacki

Część fabularną filmu „Skarb Domeyki” przeplatają flashbacki – czyli krótkie retrospekcje z życia uczonego. Nakręcenie ich było dla nas nie lada wyzwaniem, gdyż wymagało świetnej znajomości zarówno stylu ubierania, wystroju wnętrz, a także realiów życia w XIX wieku. Dodatkowo do kilku z nich użyliśmy metody z wykorzystaniem green i blue screena, by potem – w postprodukcji – osiągnąć efekt ducha Domeyki. 

Aby jak najlepiej odwzorować każde z wydarzeń, pion scenograficzny odbył szkolenie z zakresu charakteryzacji pod okiem Pani Mai Gawińskiej – Łyczkowskiej i Pana Piotra Łyczkowskiego. Nabyte umiejętności przydały się m.in. w klasztorze Bazylianów, gdzie nagrywaliśmy jako jedna z pierwszych ekip filmowych w historii. To właśnie tam więziono Domeykę i jego przyjaciół z Towarzystwa Filomatów, o czym możemy przeczytać w „Dziadach” Mickiewicza.

Flashbacki nagrywaliśmy także w Liceo Gregorio Crodovez w Chile, w specjalnej salce muzealnej, ale także na korytarzach.

Kolejne wydarzenie  z życia Domeyki zaprowadziło nas do Collegium Novum, gdzie zrealizowaliśmy nagrania do flashbacka z ceremonii przyznania Domeyce tytułu Honoris Causa.  Rolę aktorów i statystów pełnili aktualni chórzyści oraz seniorzy z Krakowskiego Chóru Akademickiego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Dzięki uprzejmości Uniwersytetu udostępniono nam togi dla rektora, prorektorów oraz Domeyki, jednak rekwizyty (łańcuch, berła rektorskie) zostały własnoręcznie wykonane przez pion scenograficzny. Naszym zdaniem, scena ta jest jedną z najbardziej efektownych, a jej podniosły charakter nadaje utwór „Gaude Mater Polonia” , wykonany przez Krakowski Chór Akademicki UJ.

Ostatnim kręconym flashbackiem był ten z pogrzebu Domeyki, który w połączeniu ze specjalnie skomponowaną muzyką zapewni widzowi niesamowite doznania.