Ignacy Domeyko

W Chile każde dziecko zna jego nazwisko. Wybitny polski mineralog, geolog, matematyk oraz inżynier górnictwa.

Ignacy Domeyko urodził się w Niedźwiadce, która w tamtym czasie należała do będącej pod zaborami Rzeczpospolitej Obojga Narodów – tworu państwowego, który powstał w wyniku zawarcia unii personalnej pomiędzy Polską i Litwą. Obecnie są to tereny Białorusi. Ignacy studiował matematykę na Uniwersytecie Wileńskim, należał do Towarzystwa Filomatów. Uczestniczył także w powstaniu listopadowym, po czym z powodu represji wyemigrował z kraju do Francji.

W Paryżu podjął studia górnicze, był także bliskim przyjacielem wybitnego polskiego poety Adama Mickiewicza. W 1838 roku wyjechał do Chile na zaproszenie tamtejszych władz. Został profesorem w szkole górniczej w La Serenie, później na Uniwersytecie w Santiago de Chile. Otrzymał honorowe obywatelstwo Chile – kraju, w którym spędził ponad ponad pięćdziesiąt lat. Domeyko prowadził badania naukowe, podróżując przez ten najdłuższy kraj świata. Odkrył złoża saletry, złota i srebra oraz węgla. Zaciekle bronił także praw i niepodległości Indian – Araukanów. Opracował sposoby wydobycia bogactw naturalnych, opisy minerałów. Od 1852 roku był odpowiedzialny za reformy szkolnictwa wyższego w Chile. Zajmował się górnictwem w zakresie naukowym, ale również prawnym. Ze względu na przyczynienie się do ogromnego wzrostu gospodarczego Chile, jest jednym z najbardziej zasłużonych ludzi dla tego kraju.

Jednak Ignacy nigdy nie zapomniał o Polsce, która zawsze była obecna w jego sercu i myślach. Niedługo przed śmiercią odwiedził Ojczyznę, gdzie w 1887 roku w Krakowie otrzymał tytuł doktora honoris causa. Zmarł 23 stycznia 1889 w Santiago. W ramach upamiętnienia jego wielkiej postaci, imieniem Domeyki nazwano pasmo górskie, 3 miasta w Chile oraz kilka odkryć przyrodniczych, m. in. wynaleziony przez niego domeykit.